Alle artikelen
Bedankt! We hebben je bericht goed ontvangen.
Oeps! Er ging iets mis bij het verzenden van het formulier.
Barbara Pompili, voorkom dat Afrika de vuilnisbak voor onze kleding wordt
Leestijd:
1
min.
Zoals veel mensen brengen ook wij trouw de kleding die we niet meer willen naar de recyclingbakken, in de veronderstelling dat die aan de minstbedeelden wordt gegeven. Maar in de uitzending “Sur le Front”, die op zondag 19 december 2021 werd uitgezonden op France 5, komen we te weten dat meer dan de helft van de kleding die in die bakken wordt ingezameld naar het buitenland wordt gestuurd, vooral naar Afrika waar ze het leven van miljoenen mensen vervuilen. Alleen al in Ghana, met zijn 30 miljoen inwoners, komen er elke week 15 miljoen kledingstukken aan, waarvan 40% uiteindelijk op openluchtstortplaatsen belandt. Die lopen zo vol dat de kleding in de riolen terechtkomt en zich ophoopt op het strand en in de oceaan. Wat deze documentaire duidelijk maakt, is dat Afrika de vuilnisbak van de wegwerpmode is geworden. Dit textielafval is vooral afkomstig van “fast fashion”, die ons voortdurend nieuwe kleding voor een spotprijs aanbiedt. Door deze wegwerpmode kopen we te veel: gemiddeld 42 kledingstukken per jaar! Toch zijn we daardoor niet beter gekleed – we dragen onze kleding gewoon minder lang en gooien ze sneller weg. We gooien zo veel weg dat Frankrijk al die bergen textiel niet meer de baas kan en ze naar het buitenland moet sturen. En dat is niet het enige probleem met fast fashion:
- Ze versnelt de opwarming van de aarde : het maken van kleding stoot broeikasgassen uit. Omdat de textielindustrie te veel produceert, is ze wereldwijd verantwoordelijk voor tussen 2 en 8% van de broeikasgasuitstoot.
- Ze buit mensen uit over de hele wereld : textielarbeiders aan de andere kant van de wereld worden extreem slecht betaald. Fast fashion is regelmatig betrokken bij mensonterende praktijken, zoals de uitbuiting van de Oeigoeren.
- Ze vervuilt zowel de landen die dit textielafval ontvangen als de landen die de kleding produceren, zoals Bangladesh, waar giftige stoffen rechtstreeks in de rivieren worden geloosd.
- Ze zorgt voor werkloosheid in Frankrijk : de verhuizing van de textielindustrie naar het buitenland heeft in 25 jaar tijd 300.000 banen gekost in Frankrijk.
- Ze is oneerlijke concurrentie voor de Franse industrie : een textielarbeider verdient 80€ per maand in Bangladesh en 23€ in Ethiopië. Hoe kunnen Franse bedrijven opboksen tegen zo’n sociale dumping?
- Ze brengt de Franse sorteersector in gevaar : door kleding in te zamelen die in Frankrijk geen waarde heeft, komt het economische evenwicht van de textielsorteersector zwaar onder druk te staan.
Ondanks de grote aankondigingen van modemerken blijven de volumes die de textielindustrie produceert – en dus ook de vervuiling – maar toenemen. Als er niets verandert, zal fast fashion blijven groeien en steeds meer afval, vervuiling en ellende veroorzaken. Om te stoppen met het versturen van ons textielafval naar Afrika, moeten we de infrastructuur ontwikkelen om het lokaal te verwerken, maar vooral moeten we “de kraan dichtdraaien” van de wegwerpmode, met wetten! De beweging En Mode Climat, waar Loom deel van uitmaakt, is een collectief van bedrijven dat de wetgeving wil veranderen zodat de textielindustrie écht de strijd aangaat met de klimaatverandering. Daarom vragen we Barbara Pompili, minister van Ecologische Transitie, om de volgende maatregelen te nemen:
- Een bonus-malussysteem invoeren, zoals dat al bestaat voor auto’s, tot 5€ voor de slechtste kledingstukken. Deze ecotaks moet de meest vervuilende praktijken bestraffen, en de merken die aanzetten tot overconsumptie (razendsnel wisselende collecties, kunstmatige kortingen, spotprijzen).
- Het aantal geïmporteerde fast fashion-kledingstukken beperken in Frankrijk, zoals dat tot 2005 het geval was.
- Stoppen met het versturen van ons afval naar Afrika en de infrastructuur en afzetmogelijkheden ontwikkelen om het lokaal te verwerken, in Frankrijk.
Fast fashion is goed voor niemand: niet voor de planeet, niet voor de arbeiders, niet voor de werkgelegenheid, niet voor de inwoners van de landen waar we ons afval naartoe sturen. Sommige merken en consumenten proberen iets te veranderen, maar hun inspanningen zijn niet genoeg zonder overheidsmaatregelen. Barbara Pompili kan de maatregelen nemen om dit destructieve model een halt toe te roepen. We hebben haar ministerie al meerdere keren proberen te alarmeren, tot nu toe zonder haar te overtuigen om krachtige maatregelen te nemen. Zonder een echte burgerbeweging zullen de lobbyisten van fast fashion er altijd in slagen om wetten die de sector willen reguleren tegen te houden. Maar als we met duizenden zijn om deze oproep te ondertekenen en te delen op sociale media, kunnen de media onze oproep oppikken en zullen de politici naar ons luisteren.
Bronnen
- Aandeel kleding dat naar het buitenland wordt gestuurd: le Relais
- Cijfers Ghana: The OR Foundation
- Broeikasgasuitstoot textiel: McKinsey, Quantis, WRI
- Verloren banen: INSEE
- Loon Bangladesh: Éthique sur l’étiquette
- Loon Ethiopië: NYU Stern Center for Business and Human Rights
- Economisch evenwicht sorteersector: FEDEREC
Fotocredit: Winter Production
Wat is het "reboundeffect"?
Leestijd:
2
min.
Wat is HET REBOUNDEFFECT ?
Als je een toestel verbetert, wordt het goedkoper of makkelijker in gebruik, en uiteindelijk verbruik je er alleen maar meer van.
En dat geldt voor van alles:
De auto
Verwarming van woningen
5G
Wegen
De TGV
En natuurlijk geldt het ook voor de kledingindustrie. Dat we tegenwoordig zoveel kleren kopen, komt vooral doordat duizenden machines het handwerk hebben vervangen en de prijs van kleding drastisch hebben laten dalen. Hoe sneller de machines weven, hoe goedkoper de stoffen, hoe meer we kopen. Toen wol nog met de hand op het spinnewiel werd gesponnen, hield dat mensen tegen om 10 t-shirts per jaar te kopen.
Al deze reboundeffecten zijn in tal van wetenschappelijke studies beschreven. Het probleem is ook prachtig samengevat door Jean-Marc Jancovici, met deze zin :
« Iedereen verwart in deze kwestie de energie per koffiezetapparaat met de totale energie van alle koffiezetapparaten. Wat telt, is de totale energie van alle koffiezetapparaten. »
Toch werken we, om de klimaatcrisis het hoofd te bieden, alleen maar aan nog efficiëntere motoren, nog geavanceerdere technologieën, nog beter geïsoleerde woningen. In de textielsector is dat niet anders. Om de uitstoot tijdens de productiefase te verminderen, kijkt een van de gezaghebbende rapporten over dit onderwerp (Fashion on Climate van adviesbureau McKinsey) alleen naar technologische oplossingen, en nergens naar het aanzetten tot consumeren, terwijl dat nou juist de kern van het probleem is.
Laten we niet naïef zijn: meer efficiëntie zoeken kan zeker nuttig zijn, maar onze prioriteit moet soberheid zijn.
Kortom: de kern van de zaak is niet hoe we de boiler beter kunnen verwarmen…
Het echte punt is om de boiler kleiner te maken.
Wie zijn wij om dat te zeggen?
Je bent op La Mode à l’Envers, een blog van het kledingmerk Loom. Het gaat niet best met de textielindustrie, en de planeet betaalt het gelag. Dus alles wat we over de branche te weten komen, proberen we je hier uit te leggen. Want duurzame kleding maken is goed, maar dingen blootleggen, delen en anderen inspireren heeft nog veel meer impact.
We maken nooit reclame: vind je wat we schrijven leuk en wil je meer? Klik dan hier om je in te schrijven voor onze nieuwsbrief. Beloofd: we mailen je hooguit één keer per maand.
Vergelijking van ecologische zelfgemaakte wasmiddelen
Leestijd:
6
min.
Het is zover! Eindelijk is het er, het langverwachte:
Na het lezen van ons vorige artikel over de Gargouilles, zeiden meerdere mensen tegen mij: “Zeg, en die andere zogenaamd natuurlijke en ecologische wasmiddelen dan, wat zijn die eigenlijk waard?” Dus testte ik verschillende wasmethodes die je “alternatief” en “natuurlijk” zou kunnen noemen, en hier zijn mijn resultaten. Maar eerst is een voorstelling van de kanshebbers op z’n plaats:
IN DEZE HOEK… het aswasmiddel!
Zie je ’m al aankomen, die uitgesponnen metafoor?
Niet zo heel lang geleden wasten mensen hun kleren met houtas, omdat die van nature potas bevat (een van de bestanddelen van zeep) en verondersteld werd een uitstekend vlekkenmiddel te zijn.
Aswasmiddel maken is dus heel simpel (als je er al in slaagt om aan as te komen):
- Meng in een pot een deel water met een deel as,
- Laat 2 dagen trekken en roer 3 keer per dag,
- Zeef het mengsel door een theedoek zodat alleen het vloeibare deel overblijft,
- Klaar.
Je zult merken dat de vloeistof na 2 dagen trekken behoorlijk stroperig is geworden en qua textuur op klassiek wasmiddel begint te lijken. Je onderbewustzijn denkt vast: zelfde textuur als wasmiddel, dus zelfde werking… Geen spoiler, maar dat klopt niet.
Kandidaat nummer 2: wasnoten
Een paar jaar geleden waren ze reuze in de mode en werden ze omschreven als DE meest ecologische oplossing om je kleren te wassen. Sindsdien zijn ze best moeilijk te vinden geworden — je zou bijna denken dat ze uit de schappen van de bioshop zijn gehaald om plaats te maken voor wasballen (die nergens goed voor zijn, laten we dat nog even zeggen)…
Wasnoten zijn de vruchten van de Sapindus mukorossi, ook wel “zeepboom” genoemd, en bevatten een emulgerend en reinigend middel: saponine.
Je kleren wassen met wasnoten is ook weer heel simpel:
- Maak een tripje naar India om de vruchten te plukken van een boom die je nergens om gevraagd heeft,
- Stop de noten in een stoffen zakje,
- Stop dat zakje in de trommel van je wasmachine en start een wasprogramma katoen 30°C,
- Vervang de noten om de 2 wasbeurten.
Je mag gerust twijfelen aan mijn onpartijdigheid ten opzichte van de sapindusnoten, dat geef ik toe.
Laatste uitdager: klimopwasmiddel
Klimop bevat, net als wasnoten, saponine en kan dus ook gebruikt worden om er wasmiddel van te maken.
- Pluk en spoel 10 jonge klimopblaadjes,
- Kook de blaadjes 15 minuten in 20 cl water,
- Zet het vuur uit en laat de vloeistof 2 dagen trekken,
- Zeef het mengsel door een theedoek in een pot zodat alleen het vloeibare deel overblijft (en de vloeistof gaat schuimen).
Sinds mijn artikel over de Gargouilles heb ik mijn testprotocol een beetje verbeterd. Zo pakte ik het aan om deze 3 wasmiddelen te vergelijken:
- Ik knipte uit een wit laken van 100% katoen 5 vierkante doeken van 30 cm zijde,
- Ik maakte deze doeken om beurten vies met de 3 soorten vlekken die er bestaan: vetvlekken (olijfolie), enzymatische vlekken (gesmolten pure chocolade) en oxidatievlekken (rode wijn). Ik zorgde ervoor dat elke vlek op elke doek hetzelfde gewicht en dezelfde diameter had,
- Ik wachtte 15 minuten en geen minuut langer,
- Ik waste mijn doeken in de machine met een klassiek programma op 30°C, om beurten met: een dosis klassiek wasmiddel, een dosis kraanwater, een zakje van 10 wasnoten, een dosis klimopwasmiddel en een dosis aswasmiddel.
- Ik liet de doeken buiten drogen, in de schaduw.
Als we alleen kijken naar hoe goed de wasmiddelen de vlekken verwijderen (1 = het beste, 5 = het minst goed):
Klassiek wasmiddel eindigt op de eerste plaats, met niet ver daarachter de outsider: het klimopwasmiddel, en op de derde plaats de sapindusnoten. Zure appel voor het aswasmiddel, dat helemaal laatste eindigt, ex aequo met water.
Als we ook andere factoren meewegen, zoals de prijs, de herkomst en het gemak van gebruik en bereiding (want mijn doel is niet om van jullie Caroline Ingalls-types te maken die hun hele dag bezig zijn met de was), wordt de rangschikking volgens mij eerlijker:
Het klimopwasmiddel klimt dan naar de eerste plaats, ex aequo met klassiek wasmiddel. Kraanwater stijgt naar de derde plaats, ver voor het aswasmiddel en de wasnoten.
Wat onthouden we van deze verhitte wedstrijd?
Daar had ik voor dit onderzoek geen geld op ingezet, maar mijn tests laten zien dat klimopwasmiddel en wasnoten beter werken dan wassen zonder wasmiddel, vooral op bepaalde soorten vlekken: enzymatische vlekken zoals chocolade voor het klimopwasmiddel en oxidatievlekken zoals rode wijn voor de wasnoten. Toch komen zowel de rangschikking op basis van pure effectiviteit als de bredere rangschikking op hetzelfde neer: het goeie ouwe klassieke wasmiddel, dat je gewoon in de winkel koopt, is het meest doeltreffend, ondanks de prijs en ondanks het feit dat het niet in je tuin groeit (het wordt meestal in Frankrijk geproduceerd, maar dat staat niet altijd op de fles).
Wat mij betreft is het niet omdat iets aan een boom groeit dat je het meteen moet heiligverklaren, al helemaal niet als het van helemaal in de Himalaya komt. Omgekeerd is het ook niet omdat een product uit een fabriek komt dat je het moet wantrouwen, zeker niet als je in een land woont waar het gebruik van chemische producten gereguleerd is, vooral die voor huishoudelijk gebruik. Als je echt alleen biologisch afbreekbare stoffen door je afvoer wilt spoelen, onthoud dan dat wassen met puur water ook werkt en meestal volstaat voor licht bevuilde dagelijkse kleding.
P.S.: Waarom heb ik geen wasmiddel op basis van zeepschilfers getest? Het doel van deze test was alleen om de verschillende wasmethodes te vergelijken die zo, puur natuur, in de natuur groeien. Daarom heb ik geen zelfgemaakt wasmiddel op basis van zeepschilfers in mijn testbank opgenomen. Zonder me er echt in verdiept te hebben, vermoed ik dat dat soort wasmiddel best effectief is, bijna net zo goed als klassiek wasmiddel. Ik heb alleen mijn twijfels over de aanslag die dit soort wasmiddel in je leidingen kan veroorzaken. Als ik al zie hoe snel mijn douche aanslaat als ik een vaste zeep gebruik (en dan heb ik het nog niet eens over koudverzeepte zepen…), vermoed ik dat het met een wasmiddel op basis van zeepschilfers niet anders zal zijn. Heb je een beter onderbouwde mening dan de mijne, aarzel dan niet om me te schrijven op hello@loom.fr, ik hoor het graag! P.P.S.: leuk weetje voor taalliefhebbers: in het Frans scheelt er maar één dakje tussen « tâche » (klus) en « tache » (vlek). Zwoeg dus niet als een dolle op je klus om die hardnekkige vlekken met wasnoten weg te krijgen — gebruik toch maar gewoon een klassiek wasmiddel… Taalliefhebbers, tot ziens.
Wie ben ik om jou over het onderhoud van je kleding te vertellen?
Ik heet Claire en ik volg de productie op bij Loom. Kort gezegd probeer ik te voorkomen dat producten op onze site uitverkocht raken (oké, dat is nog niet perfect, maar ik werk eraan) en ik zorg er tijdens het hele productieproces voor dat de kleding aan onze kwaliteitseisen voldoet. Daarnaast ben ik gepassioneerd door alles wat de levensduur van onze kleding verlengt: onderhoud, reparatie en andere oma-trucjes. Ik geef kleding graag een “extra beetje ziel”, werk ze om, repareer ze en geef ze een nieuwe kans als niemand ze meer wil. Op deze pagina’s probeer ik met je te delen wat ik weet en wat jou van pas kan komen. Nog één ding: alle tips die je op deze site vindt, heb ik echt zelf getest en ik heb persoonlijk gecontroleerd dat ze werken (met andere woorden, het is geen kopieerwerk van iets wat ik op internet vond). Heb je nieuwe tips voor mij? Laat gerust een reactie achter onder dit artikel.
Zo, dát is nog eens een zwembroek
Leestijd:
6
min.
We hadden je een perfecte zwembroek beloofd…
22 juni 2017: de eerste klanten van Loom kregen een nieuwsbrief vol beloftes.
In 2017 brachten we onze eerste zwembroek uit en we dachten serieus dat die voor grote golven zou zorgen in zwembadland (lol). Het weefsel was tenslotte gemaakt in Frankrijk, waterafstotend dankzij een behandeling die “dryspeed” heette, het binnennetje had een Teflon behandeling om zachter te zijn en, ultieme revolutie, er zat zelfs een ritszak aan de zijkant om je sleutels in te stoppen. We zagen onszelf Speedo al overnemen.
We hebben nederigheid geleerd
Maar omdat we altijd een maand na ontvangst om feedback vragen bij mensen die onze producten kopen (zodat ze hem al meerdere keren gedragen hebben), haalde de realiteit ons snel in. En – spoiler – ze vonden deze zwembroek lang niet zo perfect als we hadden beloofd.
Over het geheel genomen was het geen slecht product (klanten gaven hem gemiddeld een 4 op 5), maar er waren toch nog flink wat dingen te verbeteren:
- Bij een tiental klanten scheurde het netje (als dat bij jou ook zo was en we hier niets aan gedaan hebben, mail ons dan op hello@loom.fr)
- De zwembroek droogde niet zo snel als gedacht
- De stof was te stijf
- Het label schuurde
- Hij zat te strak rond de dijen
We zijn opnieuw aan de slag gegaan
Wat het meeste tijd kostte bij het ontwikkelen van de 2e generatie van deze zwembroek, was uitzoeken waarom dat verd*mde netje bleef scheuren. Het bleek niet het netje zelf te zijn dat te zwak was, maar de afwerking die niet klopte: het netje was rechtstreeks in de tailleband genaaid, en de stiksels van die naad verzwakten het. Om scheuren te voorkomen, moest het netje dus via een klein tussenstukje stof aan de tailleband worden bevestigd.
Hoe kon onze fabrikant deze beginnersfout maken? Omdat hij niet gespecialiseerd was in zwemkleding.
Dus gingen we op zoek naar een nieuwe fabriek die alleen dát maakt. Niet vanzelfsprekend, want alle fabrieken die ons werden aanbevolen zaten in Tunesië of Turkije (daar wordt een groot deel van de in Frankrijk verkochte zwemkleding gemaakt). Te ver weg voor ons. Pas in 2020 kwam er schot in de zaak: we vonden in Portugal de fabriek Be Simple, een familiebedrijf zonder poeha, dat ons liet zien dat het goed werk kon leveren.
Op zoek naar de juiste stof
Een van de belangrijkste punten bij een zwembroek is de droogtijd. Maar een waterafstotende behandeling gebruiken was voor ons geen optie meer: die zijn vaak gebaseerd op PFC’s, chemische stoffen die niet zo cool zijn en het milieu eeuwenlang kunnen vervuilen.
Om de zwembroek snel te laten drogen zonder chemische behandeling, moesten we dus een stof vinden die licht genoeg was om “natuurlijk” te drogen. Bij de Franse fabriek Sofileta vonden we ons geluk: een stof die lichter is dan die van onze vorige zwembroek (120 g/m2 in plaats van 140 g/m2), maar toch stevig. We kozen voor de gerecyclede versie: het polyester van deze zwembroek wordt in Noord-Italië gemaakt van gebruikte plastic flessen. Hetzelfde geldt voor het netje.
Let op: gerecycled polyester is geen oplossing voor de ecologische problemen van textiel, meer info hier.
We twijfelden aan de kleurechtheid van de gerecyclede stof, dus lieten we die in het lab testen, en dat stelde ons gerust: een score van 5/5 voor bestendigheid tegen chloorwater en 4/5 tegen UV. Maar ook niets uitzonderlijks: alle andere zwembroeken die we testten, van fast fashion tot topsegment, scoren ongeveer hetzelfde. Kortom, de kleurstof is van goede kwaliteit, maar dat is gewoon de marktnorm.
En de andere problemen?
We hebben ons ook gebogen over alle andere problemen die klanten ons hadden gemeld:
- We hebben de pasvorm herzien zodat hij niet alleen bij dunne dijen past
- We hebben het schurende label in de rug verwijderd en er een ton-sur-ton geborduurd logo op de dij voor in de plaats gezet
- We hebben een dun koordje gekozen dat snel droogt (want vaak is de stof al droog terwijl de tailleband nog nat is door een te dik koord)
- We hebben de rits van de zijzak verwijderd, want die deed soms een beetje pijn aan je handen: we hebben hem nu op de achterzak gezet, zodat je sleutels veilig blijven
- We hebben twee kleine geborduurde oogjes toegevoegd aan de achterkant van de zwembroek, zodat er lucht kan ontsnappen als je duikt
Het probleem van het elastiek dat uitrekt
Toen we vroegen waarom jullie je zwembroeken uiteindelijk weggooien, vertelden velen van jullie ons over een compleet uitgerekt elastiek in de tailleband.
Dat kan komen door hitte (van de zon of de droogtrommel), maar ook door een chemische reactie die in je zwembad plaatsvindt: chloor doodt niet alleen bacteriën, het tast ook elastaan aan.
Goed nieuws: er zijn twee supereenvoudige dingen die je kunt doen om te voorkomen dat de tailleband van je zwembroek drie maten uitrekt:
- Spoel je zwembroek na het zwemmen ALTIJD uit met schoon water
- Stop je zwembroek NOOIT in de droogtrommel
Deze tips gelden voor al je zwembroeken. Als je ze toepast, gaat zelfs je goedkoopste zwembroek jarenlang mee.
Nee, deze zwembroek is niet perfect
We beloven je niet dat deze zwembroek perfect zal zijn: sommigen zullen hem te wijd vinden, anderen te strak, sommigen vinden hem te glanzend, anderen vinden dat hij niet snel genoeg droogt, enzovoort. Trouwens, dat verhaal over perfectie dat we je een paar jaar geleden verkochten, daar hebben we spijt van: perfecte kleding bestaat niet. Hoe meer we over textiel leren, hoe meer we beseffen dat geen enkel kledingstuk iedereen kan bekoren. En wat we ook doen, geen enkel kledingstuk zal ooit eeuwig meegaan. Ten slotte hebben we begrepen dat te veel beloven een aanmoediging is om spullen te kopen die je niet per se nodig hebt, en dat dat zowat het ergste is wat je voor de planeet kunt doen.
We hebben gewoon een zwembroek gemaakt die vrij stevig en goed gesneden is, lokaal gemaakt in Frankrijk en Portugal, en die zijn werk zou moeten doen. Maar eerlijk gezegd, als je er al een hebt: loop gerust door en draag die van jou zo lang mogelijk. En spoel hem goed uit na het zwemmen ;) Mocht hij ooit echt niet meer draagbaar zijn, dan staat de onze klaar.
Wie zijn wij om dat te zeggen?
Je bent op La Mode à l’Envers, een blog van het kledingmerk Loom. Het gaat niet best met de textielindustrie, en de planeet betaalt het gelag. Dus alles wat we over de branche te weten komen, proberen we je hier uit te leggen. Want duurzame kleding maken is goed, maar dingen blootleggen, delen en anderen inspireren heeft nog veel meer impact.
Vind je wat we schrijven leuk en wil je meer? Klik dan hier om je in te schrijven voor onze nieuwsbrief. Beloofd: we schrijven weinig en we spammen nooit.
Hoe verf je een verschoten kledingstuk van katoen opnieuw?
Leestijd:
4
min.
Kan je een kledingstuk echt thuis opnieuw verven?
Dit soort verf vind je in de supermarkt voor de meest voorkomende kleuren, zoals marineblauw en zwart. Zegt dat je iets? Inderdaad, dat zijn precies de kleuren van 99% van onze kleding! Voor "originelere" kleuren zoals camel of kaki vind je de verf online. En vind je niet precies de tint die bij je kledingstuk past, dan kun je het ook in een andere, donkerdere kleur verven — het resultaat is minstens zo mooi. Hou er wel rekening mee dat de naaidraad van je kleding van synthetisch materiaal is en dus niet van kleur verandert zoals de rest van het kledingstuk, zie de foto van de jeans verderop. Verf je je kaki t-shirt marineblauw, dan krijg je een t-shirt waarvan de romp marineblauw wordt, maar de naden kaki blijven — en dat kan heel mooi zijn (of niet, dat mag je zelf beoordelen).
Voordat we tot de kern van de zaak komen — hoe textielverf precies werkt — eerst onze tips om te voorkomen dat de kleur van je kleding vervaagt:
- Was je kleding minder vaak (makkelijker gezegd voor een sweater of chino dan voor een t-shirt),
- Kies bij voorkeur voor gemêleerde kleuren, waarbij verkleuring minder opvalt,
- Probeer lichte en donkere kleding apart te wassen,
- Vermijd het drogen van je kleding in de volle zon.
Verschillende verfsoorten getest: kies je voor effectiviteit of voor milieuvriendelijkheid?
Omdat de samenstelling van textielverf uit de supermarkt over het algemeen niet erg schoon is (dat geldt ook voor de verf die in de textielindustrie wordt gebruikt), ben ik op zoek gegaan naar een merk met een milieuvriendelijkere samenstelling. Ik heb dus de verf van het merk "la Droguerie écologique" getest, omdat de samenstelling voldoet aan het biologische GOTS-label. Ik gebruikte hem om een chino te verven die flink gevlekt was door verkleuring (dat was de eerste generatie van de Loom-chino, sindsdien zijn we flink verbeterd). Het resultaat na het verven is niet perfect en er blijven een paar plekken onbedekt door de verf:
Tegelijkertijd testte ik de verf van het merk Ideal op een polo met sporen van zonnebrandcrème. Het resultaat was veel gelijkmatiger dan met de ecologische verf, en de polo kwam als nieuw uit mijn wasmachine:
Samen met de polo verfde ik ook een oude jeans die naar mijn smaak te verschoten was bij de knieën, en de verf gaf hem een echte opknapbeurt. Op de foto's hieronder zie je duidelijk dat de naaidraad, van synthetisch materiaal en niet van katoen zoals de rest van de jeans, niet van kleur is veranderd en bruin is gebleven:
Op basis van deze tests kan ik je het volgende aanraden:
- Heb je een sterk verschoten kledingstuk: de merken Dylon en Ideal, te vinden in de supermarkt bij de onderhoudsproducten / schoenpoets. Hun samenstelling is helemaal niet ecologisch, maar ze geven "visueel verouderde" kleding echt een nieuw leven, waardoor je minder vaak nieuwe kleren hoeft te kopen,
- Heb je een licht verschoten kledingstuk: het merk La Droguerie Écologique, te vinden in de biowinkel en online.
Handleiding om thuis opnieuw te verven
Heb je thuis geen wasmachine, dan kun je helaas geen textielverf gebruiken in een wasserette. Je kunt dan wel kiezen voor de verf van dezelfde merken die je met de hand gebruikt, in een teil. Een pot verf kost ongeveer 7 euro en is genoeg om een "zwaar" kledingstuk zoals een chino te verven, of drie "lichte" stuks zoals een t-shirt (of in mijn geval een polo + een jeans).
In elke doos verf zit een uitgebreide handleiding die je stap voor stap door het proces leidt. Maar over het algemeen is het doodsimpel:
- Leg de kleding die je wilt verven in je wasmachine en spreid ze zo goed mogelijk uit in de trommel: laat ze niet in een prop liggen,
- Open het zakje verf (let op, het spreekt eigenlijk voor zich, maar ik zeg het toch liever even: de inhoud van het zakje vlekt ONWIJS erg),
- Maak het zakje niet leeg, leg het gewoon in de trommel van je machine, boven op je kleding, met de opening van het zakje naar boven,
- Start een normaal katoenprogramma op 40°C,
- Open aan het einde van het programma je machine, haal het lege zakje eruit, voeg wasmiddel toe en start opnieuw een normaal katoenprogramma op 40°C,
- Haal aan het einde van dit tweede programma je kleding eruit en laat ze drogen,
- Was er niet meteen daarna witte was mee, voor het geval er nog wat pigment in je trommel achterblijft. Was eerst een keer gewone/gekleurde was en daarna kun je zonder risico weer witte was draaien,
- En klaar is Kees!
Wie ben ik om je iets te vertellen over het onderhoud van je kleding?
Ik heet Claire en ik volg de productie op bij Loom. Ik probeer vooral te voorkomen dat producten op onze site uitverkocht raken (oké, dat is nog niet perfect, maar ik werk eraan) en ik zorg er bij elke stap van de productie voor dat de kleding aan onze kwaliteitseisen voldoet. Daarnaast ben ik gepassioneerd door alles wat de levensduur van onze kleding verlengt: onderhoud, reparatie en andere huis-, tuin- en keukentrucjes. Ik geef kleding graag een "extra vleugje ziel", werk ze om, herstel ze, geef ze een nieuwe kans wanneer niemand ze meer wil. Op deze pagina's probeer ik met je te delen wat ik weet en wat jou van pas kan komen. Nog één ding: alle trucjes die je op deze site vindt, heb ik echt zelf getest en persoonlijk gecontroleerd of ze werken (met andere woorden, het is geen copy-paste van wat ik ergens op internet vond). Heb je nieuwe tips voor me, laat dan gerust een reactie achter onder dit artikel.
De premie op wangedrag in stripvorm
Leestijd:
3
min.
Wie zijn wij om dat te zeggen?
Je bent op La Mode à l’Envers, een blog van het kledingmerk Loom. Het gaat niet best met de textielindustrie, en de planeet betaalt het gelag. Dus alles wat we over de branche te weten komen, proberen we je hier uit te leggen. Want duurzame kleding maken is goed, maar dingen blootleggen, delen en anderen inspireren heeft nog veel meer impact.
We maken nooit reclame: vind je wat we schrijven leuk en wil je meer? Klik dan hier om je in te schrijven voor onze nieuwsbrief. Beloofd: we mailen je hooguit één keer per maand.
Hoe trek je de mouwen van je trui weer strak?
Leestijd:
2
min.
Als je hier bent, is dat vast omdat de boorden van een van je truien (in het jargon ook wel "ribs" genoemd) wat zijn uitgerekt. Het goede nieuws: we ontdekten dat je dit vrij simpel oplost door er met een strijkijzer (of een steamer, als je die hebt) stoom op te blazen.
Het bewijs in beeld, op een wollen trui (want zoals Confucius al zei: "een GIF zegt meer dan duizend woorden"):
En als je na deze handeling niet 100% tevreden bent met het resultaat, kun je de boorden daarna in een kom kokend water dompelen: dan krimpen ze meestal nog een paar millimeter extra.
Deze truc werkt bij de manchetten van je truien, maar ook bij de kraag en de onderkant:
Best trots op onze ontdekking, testten we deze methode ook op andere stoffen dan wol, en het blijkt ook prima te werken op ribs van 100% katoen:
Bij ribs van acryl of van katoen-elastaan (zoals bij sweaters en hoodies) werkt het daarentegen helemaal niet. Wil je de boorden van je sweater of hoodie toch laten inkorten, dan kun je het beste naar een kleermaker bij jou in de buurt gaan: die kan ze voor zo'n tien euro aanpassen door ze volledig los te tornen en er een paar centimeter af te knippen.
Wie ben ik om je iets te vertellen over het onderhoud van je kleding?
Ik heet Claire en ik volg de productie op bij Loom. Ik probeer vooral te voorkomen dat producten op onze site uitverkocht raken (oké, dat is nog niet perfect, maar ik werk eraan) en ik zorg er bij elke stap van de productie voor dat de kleding aan onze kwaliteitseisen voldoet.
Daarnaast ben ik gepassioneerd door alles wat de levensduur van onze kleding verlengt: onderhoud, reparatie en andere huis-, tuin- en keukentrucjes. Ik geef kleding graag een "extra vleugje ziel", werk ze om, herstel ze, geef ze een nieuwe kans wanneer niemand ze meer wil. Op deze pagina's probeer ik met je te delen wat ik weet en wat jou van pas kan komen.
Nog één ding: alle trucjes die je op deze site vindt, heb ik echt zelf getest en persoonlijk gecontroleerd of ze werken (met andere woorden, het is geen copy-paste van wat ik ergens op internet vond). Heb je nieuwe tips voor me, laat dan gerust een reactie achter onder dit artikel.
Hoe onderhoud je een leren riem?
Leestijd:
2
min.
Het leer van onze riem is plantaardig gelooid. We hebben hiervoor gekozen vooral omdat er bij plantaardig looien, anders dan bij klassiek looien, geen chroom wordt gebruikt – de restanten daarvan kunnen giftig zijn (al is het risico klein bij leer dat in Europa is gelooid, zoals we uitlegden in dit artikel). Het bijzondere aan plantaardig gelooid leer is dat het na verloop van tijd gaat patineren: de kleur wordt donkerder en het leer krijgt sporen en krasjes. Door de tijd krijgt deze riem dus een unieke persoonlijkheid.
Maar als je hier bent, is dat waarschijnlijk omdat je niet wilt dat jouw riem een té uitgesproken persoonlijkheid krijgt. Hier zijn dus een paar tips om te voorkomen dat hij te snel patineert:
Voed je riem één keer per jaar
Het belangrijkste om te begrijpen is dat leer voor ongeveer 5% uit vetstoffen bestaat – die geven het zijn soepelheid en sterkte. Verdwijnen ze, dan droogt het leer uit en gaat barsten. Je doel is dus simpel: het leer vet houden.
Daarvoor moet je het leer van je riem regelmatig “voeden”: minstens één keer per jaar. Idealiter met een voedende leercrème. Let op: hoe verleidelijk het ook is, gebruik geen cosmetische crème zoals Nivea. Cosmetische crèmes zijn waterige emulsies die 70 of 80% water kunnen bevatten, wat op termijn de vetstoffen uit het leer kan verdrijven en het dus laat barsten. Dat is dus precies het tegenovergestelde van wat je wilt!
Krasjes camoufleren
De eerste stap is de juiste kleur schoenwas vinden. Qua merk raad ik je Famaco aan: een merk gespecialiseerd in onderhoudsproducten voor leer, gemaakt in Frankrijk en redelijk geprijsd gezien de kwaliteit van hun producten.
- Voor onze riem in cognac raden we idealiter de kleur Bruin (maar elke bruine schoenwas zou moeten voldoen).
- Voor onze riem in zwart raden we idealiter de kleur Zwart (maar elke zwarte schoenwas voldoet).
Zo pak je het aan:
- Stof je riem af met een schone doek (of met de mouw van je trui, beloofd, we zeggen niks),
- Tik met een andere doek (een oud T-shirt bijvoorbeeld) in het potje schoenwas. Neem er een heel klein beetje van en breng het aan over de hele lengte van de riem (en niet alleen op de bekraste plek),
- Herhaal stap 2 tot de kras verdwenen is,
- Laat 5 minuten drogen,
- Poets je riem op met een zachte doek of met een fijne panty (een leuke manier om gescheurde panty’s een tweede leven te geven). Deze stap laat de schoenwas die je net hebt aangebracht mooi glanzen – net als bij het schuren van een oppervlak met heel fijn schuurpapier,
- En dat is het!
P.S.: Of je kunt je riem ook naar de schoenmaker brengen, die het voor minder dan 5 euro voor je regelt.
Wie ben ik om jou over het onderhoud van je kleding te vertellen?
Ik heet Claire en ik volg de productie op bij Loom. Kort gezegd probeer ik te voorkomen dat producten op onze site uitverkocht raken (oké, dat is nog niet perfect, maar ik werk eraan) en ik zorg er tijdens het hele productieproces voor dat de kleding aan onze kwaliteitseisen voldoet.
Daarnaast ben ik gepassioneerd door alles wat de levensduur van onze kleding verlengt: onderhoud, reparatie en andere oma-trucjes. Ik geef kleding graag een “extra beetje ziel”, werk ze om, repareer ze en geef ze een nieuwe kans als niemand ze meer wil. Op deze pagina’s probeer ik met je te delen wat ik weet en wat jou van pas kan komen.
Nog één ding: alle tips die je op deze site vindt, heb ik echt zelf getest en ik heb persoonlijk gecontroleerd dat ze werken (met andere woorden, het is geen kopieerwerk van iets wat ik op internet vond). Heb je nieuwe tips voor mij? Laat gerust een reactie achter onder dit artikel.
